verslag excursie de Blink

Van: Frank-Peter Scheenstra
zondag: 9 juni 2019

Met zijn vijftienen startten we afgelopen zaterdag de excursie naar de Blink. Dit is een afgesloten duinnatuurreservaat, maar we hadden ontheffing van het Zuid-Hollands Landschap. Bij de Stayoké was het nog redelijk droog. Onder het draad doorstappend, werd meteen een Liggende asperge waargenomen. Op dit eerste stuk vlak bij de weg is het gebied nog wat groener en vochtiger. Hier dan ook Knolboterbloem, Kraailook, Zachte dravik, Winterpostelein en Mannetjesereprijs. Met de storm hielden de vogels zich stil, op een krassende Grasmus na.

Door het steile mulle zand omhoog kwamen we bij een bloeiende Walstrobremraap op Glad walstro. Weer ietsje naar beneden bij een solitaire Zomereik, twee verschillende soorten bramen: Dauw- en Peterselie. Verder was het mos Zomersneeuw groen van kleur; bij drogere omstandigheden keren de witte onderzijden van de blaadjes naar boven en lijkt het dus net op sneeuw. Hierna op naar de bijzondere Taxus die vanuit een zaadje als een enorme bolvormige struik is uitgegroeid. Hierachter konden we een beetje schuilend tegen regen en wind onze koffie drinken.

Vervolgens vonden we nog enkele door de Damherten afgekloven Kuifhyacinten en hoorden we een Nachtegaal die waarschijnlijk nog geen vrouwtje had kunnen lokken met zijn meerstemmig gezang. Het weer werd zo slecht waardoor 2 mensen besloten een kortere weg terug te nemen. De rest ging enthousiast verder, storm, regen, zand en zout trotserend door het ruige stuifduinlandschap. Op de toren van de NORA geen Slechtvalk kunnen aanschouwen, alhoewel deze wel een paar keer daar is waargenomen. Onderweg zien we wel  mooie langharige rupsen van de Grote beervlinder en veel Egelantieren in bloei. Op de vraag of men de 29 meter hoge duintop in het midden van de Blink nog op wilde klimmen, ondanks het slechte zicht met deze weersomstandigheden, werd volmondig “ja” geantwoord. Lang zijn we echter niet boven gebleven, en begaven ons richting de resten van de bunkers uit de WOII.

Naast een bunker staat een Zuurbes vol met vruchten en er werd tussen het Duinriet een bloeiend exemplaar van Deens lepelblad gevonden. Bovenop de 31 m hoge duintop ‘de Blink’ die zijn naam aan het gebied geeft, stond eenzaam één Slangenkruid in bloei. Kennelijk komen de Damherten niet helemaal boven, want verder in het gebied zijn ze allemaal opgegeten. Weer afdalend zagen we een Ree mooi elegant wegvluchten in het dal. Op de helling nog een mooi veldje met bloeiende Akkerwinde en beneden nog een paar Bleke klaproosjes. Al met al was het door de herfstachtige weersomstandigheden in juni een zeer bijzondere ervaring.

Groet,
Frank-Peter

Foto’s: Hugo Langezaal, Cilka Maas, Judith Bloem en Frank-Peter Scheenstra